Hoe het anders kan lopen!

Talca, het centrum van wijncultuur en ontwikkelingssamenwerking!

Onze reis naar Talca in centraal Chili was vooral bedoeld om het wijngebied daar te vergelijken met het wijn-genoegen dat we hadden in het Argentijnse Mendoza! De Chileense wijn is van wereld klasse, evenals de Argentijnse wijn! Het liep heel anders! In de namiddag komen we in Talca aan, we wisten al dat het niet mee zou vallen om in of dicht bij de stad een camping te vinden. Als we de stad inrijden blijkt een deel van het centrum afgezet te zijn: een wielerfeest die avond – een rondje rond de kerk! Er wordt hard gewerkt om een nog aangenamere sfeer te creëren rond het toch al gezellige en aangename groene Plaza! Er verrijst en groot podium waar ’s avonds een band zal spelen en diverse stands en tentjes zijn er voor versnaperingen, speeltjes en ballonnen en ook de waarzeggers die in Zuid Amerika een goede nering hebben! Het lukt om een parkeerplek te vinden voor de Bus en we reppen ons naar het Tourist Information – echter gesloten! We wandelen rond in het centrum, zijn onder de indruk van de aanzienlijke schade die ook nu nog zichtbaar is van de grote aardbeving van ca vijf jaar geleden. Veel gebouwen, scholen, kantoren en musea zijn nog steeds gesloten, afgezet, en gestut om te zorgen dat de muren en daken niet naar beneden komen! De consequenties van zo’n aardbeving gaan tientallen jaren mee, zowel privé voor de gezinnen die hun huis ‘kwijt zijn’ maar ook voor de overheid, die op grote schaal voor herstel en nieuwbouw heeft gezorgd!

Je plekje vinden!

We komen in gesprek met een Chileense dame, ze wil ons wel helpen, en terwijl we staan te praten komt er een tweede vrouw bij. Zij, Fanny, blijkt docente Engelse taal te zijn en dat helpt met ons gestuntel met het Spaans! Zij stelt voor om eens met de politie agenten te praten, die in flinke aantallen aanwezig zijn, of die een oplossing weten voor ons parkeerprobleem! (We vinden het geweldig om te ervaren in Zuid Amerika hoe gemakkelijk je met de politiemensen omgaat, in tegenstelling tot andere landen waar we gereisd hebben!). De politiemannen geven ten slotte aan dat er naast het bureau meestal een aantal lege parkeerplaatsen zijn, we kunnen op het bureau vragen of dit akkoord is. Met ons drieën, Fanny, Willie en ik, rijden we naar het politiebureau.09 Fanny Rojas biedt ons aan op het binnenplaatsje te staan van haar nieuw te bouwen huis, de plaats waar haar ouderlijkhuis 5 jaar geleden door een aardbeving totaal onbewoonbaar was geworden Daar aangekomen heeft Fanny een ander idee; we kunnen de Bus parkeren bij het huis van haar ouders, wat zij opnieuw laat opbouwen, niet ver daar vandaan !! Pracht oplossing! Met Fanny blijken we erg goed te kunnen opschieten, ze nodigt ons thuis uit, we ontmoeten haar ouders die door haar verzorgd worden nadat de aardbeving onherstelbare schade heeft aangericht aan hun huis. Haar opgroeiende kinderen, die ze ook bij haar heeft! We bezoeken haar broer …. Die nu nog op de ouderlijke boerderij woont, in een kleine nieuwe noodwoning, beschikbaar gemaakt door de overheid nadat de boerderij instortte tijdens de aard beving. 18 Broer Patrick, met karakteristieke Chileense hoed, en familievriend sluiten aan. Fanny vertelt, het land vroeger van haar ouders, nu gedeeltelijk verkocht, verhuurd en van haar broer Patrick.Veel land is verkocht, verhuurd, de oude stijl uit de tijd dat haar vader te paard over de landerijen reed om te zien hoe de onderhuurders en arbeiders hun werk deden is voorbij! Niet meer van deze tijd?! Er is geen nieuwe bedrijfsvorm voor in de plaats gekomen!

Hartelijke dank voor de gastvrijheid Fanny, Gerard en Anita!!

Fanny brengt ons in contact met Gerard van Vught, een Nederlandse katholieke broeder die al ruim 40 jaren in Chili woont – hij was haar vroegere leraar van de middelbare school! We bezoeken Broeder Gerard, praten veel over zijn werk – hoe hij in al die voorbije jaren gemeenschapsopbouw heeft gedaan – zoveel mogelijk in arme wijken! We vertellen en vergelijken, zijn werk met dat wij en de organisaties die wij van belang vinden in Afrika deden/doen – we voelen hoe sterk de overeenkomsten zijn! 24 Voor de school San Antonio, in dezelfde woonwijk waar Gerard in 1985 het initiatief nam voor het bouwen, zelfbouw, samen met de ouders duizenden stenen gebakken en de school opgebouwdKleur en institutionele verschillen doen er minder toe als het om mensen gaat! Het bezoek aan de wijnboerderijen is naar de achtergrond gegaan!

De dagen in Talca waren prettig, regelmatige ontmoetingen met Fanny, haar familie, met Broeder Gerard en zijn kerkelijk collega’s! Bezoek aan de grote school die werd opgezet, de huizenbouw –door de bewoners zelf gedaan en gefinancierd over de jaren, zoals dat ook bij dat programma hoorde!

We willen nog graag de bergen in rond Talca! Gerard raadt ons aan om naar het project Albergue La Leona te gaan in Vilches, een project van vrouwengroepen waar Anita Kok al vele jaren mee samenwerkt. Een project gebouwd met lokale en Nederlandse middelen, mooie en goed onderhouden kampeerhuizen. 48 in het hoogseizoen als de keuken open is staat dit bord als uitnodiging bij de ingang van Albergue La LeonaWe ontmoeten Anita Kok. We hebben onze ‘Casa op wielen’, en hebben dus geen onderkomen nodig! Anita Kok is feministisch theoloog en na ruim 25 jaren in Chili, werkzaam vanuit Albergue La Leona vertrouwd met de belangen van de vrouwen die deze lokale organisatie hebben opgezet.

Na afscheid genomen te hebben van al deze bijzondere en goede mensen maken we de Bus weer klaar voor de reis naar Valparaiso en Santiago. Bekijk ook de foto’s van Talca en omgeving!

WimenWillieperBus

13 december 2015

 

Een gedachte over “Hoe het anders kan lopen!

  1. Antonie en Nely

    Wim en Willy, prachtig zoals jullie mensen ontmoeten. Leuk om te lezen. zo zijn we ook een beetje bij jullie.
    Hoe waren jullie kerstdagen. Vieren ze dat daar ook.
    Een fijne jaarwisseling, en de hartelijke groeten, van
    Antonie en Nely.

    Reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *